توانبخشی و دوسا

در اینجا پس از بیان تعاریف و رویکردها در توانبخشی به ارتباط آن در روش دوسا پرداخته خواهد شد.

توان بخشی (Rehabilitation)

توانبخشی عبارت است از فرآیندی متشکل از اقدامات هدفمند ، در جهت قادر سازی شخص معلول ، به منظور دستیابی به سطح نهایی توانایی و عملکرد جسمی ، حسی ، ذهنی ، روانی ،  اجتماعی و حفظ این تواناییها است بر این اساس توانبخشی وسیله ای در جهت تغییر زندگی معلولین برای استقلال بیشتر است).

توان بخشی آموزشی – منظور از توانبخشی آموزشی ، برنامه ویژه ای است که می تواند نیازهای خاص کودکان را برآورده سازد . برای چنین کاری ممکن است ابزارهای خاص ،‌ روشهای آموزش و تجهیزات ویژه مورد نیاز باشد .

توان بخشی اجتماعی و روانی متخصصان توان بخشی با افراد معلول کار می کنند نه برای آنها ، همین مساله فرایند یادگیری آموزشی و توان بخشی را از سایر اقدامات پزشکی متمایز می کند زیرا در پاره ای از معلولیتها ، درمان و بهبودی هدف نیست بلکه دستیابی به استقلال و به فعل رساندن حداکثر توانائیهای جسمانی ، اجتماعی و روانی معلول ، هدف غایی محسوب می شود

توان بخشی حرفه ای توان بخشی حرفه ای ، فرآیندی از خدمات مستمر و هماهنگ توان بخشی است که در ابعاد ارزشیابی و راهنمایی حرفه ای ، آموزش حرفه ای ، کاریابی و اشتغال ، در جهت قادر سازی فرد معلول برای دستیابی و ابقا در شغل مناسب ،‌ارائه می شود .

توان بخشی پزشکی – توان بخشی پزشکی به فرآیندی از خدمات پزشکی و توان بخشی اطلاق می شود که هدف آن توسعه تواناییهای عملکردی ، جسمانی و روانی فرد معلول در جهت قادرسازی آنان برای دستیابی به یک زندگی مستقل و فعال است

 رویکردهای درمان در توان بخشی‏

رویکردهای درمان در توانبخشی

           رویکردهای حسی-حرکتی                                         بر اساس دیدگاه نوروفیزیولوژی

  •            رویکردهای باز آ موزی حرکتی                                 بر اساس دیدگاه بیو مکانیک
  •           رویکرد ادغامی                                                           بر اساس تجربیات بالینی
  •            توانبخشی روانی                                                       بر اساس دید گاه روانشناختی

 آنچه که در برنامه توانبخشی روانی دوسا مطرح می شود در واقع تعریفی جدید از بدن مغز و حرکت است که خودبخود باعث می شود چهارچوب تکنیکهای درمانی مطرح شده در دیدگاه توانبخشی روانی معرفی گردد. در این دیدگاه اعتقاد بر این است که فرایندهای فیزیولوژیکی و روانشناختی بدن انسان به حدی به یکدیگر وابسته هستند که یکی را بدون دیگری نمی توان در نظر گرفت . بدن و ذهن انسان را بعنوان ارگانیسم انسانی نمی توان از هم جدا و تفکیک کرد